SALINCAK TATİLİ

Geçirebilecek en kötü tatili kim geçirebilirmiş, tabi ki de ben! Pardon ya, geçirilebilecek en kötü tatili Oski geçiriyor çünkü o ebeveynleri tarafından yarıyıl tatilini köyde geçirmeye zorlanmış sayısız gençlerimizden sadece biri.

Oski'nin daha iyi bir tatil geçirebilmesi için elimden geleni yapıyorum. Aslında sadece ona canının daha az sıkılmasını sağlamak için bir salıncak yapma fikrini verdim. Kaldı ki elimden gelenin hepsi de bu zaten, o zaman haklıyım elimden gelenin hepsini yapıyormuşum, rahatladım şimdi ya.

Bu arada Oski salıncak fikrimi ciddiye aldı, bu gün gerçekten salıncak kurmuş, bana haber verdi. Sonra ben de ona "Ne salıncağı ya, sen niye beni dinliyosun, benim dediğimi de yaptığımı da yapmıycaksın öğrenemedin mi daha, çabuk in o salıncaktan ve lise üç öğrencisi gibi davran, ben yapmıyorum senin şu yaptığını!" dedim ama dinlemedi, salıncağı sevmiş de, ben de madem salıncağı kurdun, o zaman salıncağa benim adımı ver dedim, sonrasında yapma ihtimali olan milyonlarca iğrenç şakayı saniyenin onda biri gibi kısa bir sürede aklımdan geçirip "Şaka ha, sakın benim adımı falan verme." diye düzelttim. Ki keşke düzeltmeseydim, "Artık geç kalmıştın zaten, ben salıncağımın adını Feriha koydum." dedi, gülmemi bekledi, gülmedim, gülemedim. Tıpkı Ezra'nın bana gülemediği gibi. Aslında Ezra bana gülmeliydi, dur bi anlatıyorum o zaman.

Dün Ezra ve arkadaşı oyun oynuyorlardı, oyuncak hayvanlarla falan, ben de küçükken benim yaptığım gibi barbileri Ken ile öpüştürüp seviştirmesinler diye başlarında duruyordum, herkesi kendim gibi sanıyorum da. Sonra Ezra arkadaşına "Atımı sana veriyorum ama sen de bana o köpeği vericeksin." dedi, ben de bunun üzerine hiç bekletmeden "At, avrat, silah, bu üçünü kimseye ödünç vermiyceksin kardeşim!" deyiverdim. Geçen gün Nazlı'nın "Adı Kezban kendisi de kezbanus zaten." esprisine abartısız dört dakika boyunca anıra anıra gülmüş olan kardeşim Ezra, benim bu cümlem üzerine "Komik miydi şimdi? Bu evde herkes de komik olmaya çalışmaya başladı." demesin mi?! Yani komikti bence, en azından Nazlı'nın o kendisinin bile gülemediği iğrenç esprisine gülen bir insanın normal şartlar altında gülmesi gerekirdi, hiç değilse beni, biricik ablasını -küçükken ona hiç bakmamış olmam tek ablası olduğum gerçeğini değiştirmez- sanki espri yapmamış gibi davranmak zorunda bırakmamak için gülmeliydi. Ayıp ayıp, gençlik nerelere gidiyor?!

Beyza Nur