Descartes, var olduğunu çok kısa bir cümleyle anlatabiliyor: "Düşünüyorum,öyleyse varım." Ben bunu yapamıyorum. Yapamadığım şeyler var. Kendimi eleştirebiliyorum. Demek ki yapabildiğim şeyler de var.
Herkesten olduğu gibi benden de beklenenler var. Benim kendimden beklediklerim var. Olmak istediklerim var. Olmamı istedikleri var. Hayatta benimle ilgili olan şeyler var. Benimle hiç alakası olmayan şeyler var. Ve ben bu benimle ilgili olayan şeylerden birçoğunu öğrenerek -maalesef ki- beynimde onlara birtakım yerler verdim. Evet, bunu yaptım.
Hayatta var olduğunu bildiğim bazı şeyler var. Var olduğundan emin olamadığım soyutlukların da beynimde kapladığı bir yer var.
Birtakım şeyler var. Ve bu birtakım şeyler ile ben arasında gerek olumlu, gerekse olumsuz ilişkiler kurulabiliyor. Demek ki ben de varım. Belki Descartes'in kurduğu cümle gibi bir cümle kuramıyorum ama ben de varlığımı anlatabiliyorum.
Evet, ben varım. Biriyim, bir varlığım. Yaptıklarımla, yapamadıklarımla, iyi ve kötü yanlarımla bir varlığım...
Beyza Nur
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Yaptığınız yorum boşa gitmez. Her yorum bir beyin ve bir litre kan gençler.