YOĞURTLU KURBAĞA

Çok küçükken, işte sekiz yaşımda filandım, ananem ile birlikte köye gitmiştim. Ananem derenin kenarında kurbağa bulmuştu, ama minicik bir şey.  Bir kabın içinde benim yanım kadar getirmişti. Ben bahçedeydim, büyük dalların, odunların, tam olarak ne olduğunu bilmediğim cisimlerin, hepsinin birden yığıldığı bir yığının yanında duruyordum. Ananem bana kurbağanın olduğu kabı biraz bakmam için verip karnım acıktığı için mutfağa ekmek arası filan yapmak için gitmişti, bana da "Sonra dereye götürcez tekrar, sakın kabından çıkarma." demişti. Ama küçüktüm, elime almak istedim, kabın kapağını açtım, elime aldım. Yetmedi, öpmek istedim, kendi kendime kurbağa prenscilik filan oynuyordum sanırım. Tam öpecekken kurbağa elimden kaçtı, odunların arasına girdi. Sonra ben ağlamaya başladım, ananem yanıma koştu, ne olduğunu sordu. Kurbağanın odunların arasına kaçtığını anlattım. Ananem de, "O nasıl çıkıcak ordan, ben sana açma demiştim, su olmadan yaşayamaz da o, ölüp gidicek, yaptığını beğendin mi Beyza?" deyip daha şiddetli ağlamama sebep olmuştu. Sonra elime yemeği verince susmuştum.

O an susmuştum ama, ne zaman aklıma bu olay gelse üzülüyorum. Yine de Nurşi'nin yüzünden yemekhanede abuk subuk hareketler yaptığım gün kadar üzmüyor beni. 

Günlerden dündü. Birkaç hafta önce "Bence çok tatlı." dediğim çocuğu, bakkalın oğlunu (bakkalın oğlu ile yaşadığım imkansız aşk hikayesini ve hazin sonunu da ayrı bir yayın ile yazarım, oh be dünya varmış, eski blogu annem okuyor diye hiçbir şeyi yazamıyordum.) saymazsak en son kurban bayramında filan bakkalın önünde sürekli bekleyen işsiz tayfadan biri ile bir ilişkiye başladığımız ve onu da "Kusura bakma ben saat sekizden sonra senle bir yere gidemem, babam burda olmasa da annem var olum, hepimizin ağzına sıçar" diyerek, sekizden sonra dışarı çıkamayacağımı söylediğim için değil küfür ettiğim için katlettiğim ilişkimden sonra hiç kimse ile ilişkim olmadığı için Nurşi bu "Bence çok tatlı." cümlesini öyle bir ciddiye aldı ki, okulda ne zaman görse çocuğu, hemen bana "Panpa seninki seninkiii" yapıyor. Oysa ki ben çocuğun adını filan biliyorum sadece, henüz hiç adam akıllı konuşmamıştım. Normalde Nurşi ile böyle ergenliklerimiz yoktur, ama dediğim gibi uzun süreden beri sap olduğum için heyecan yaptı kız. Sonradan onun heyecanı bana da bulaştı biraz tabi... Neyse konumuza görelim, günlerden dündü, yemekhanedeydik. Bizim çocuklar cumaya gittiği için (imanlı çocuklar) masada sadece bizim kızlar vardı ve az kişiydik. Masaya tahminen altı yedi kişilik bir grup oturdu. Ama kim kim olduklarına bakmadım. On dakika filan sonra Nurşi kaş göz işaretleri yapmaya başladı. Saçını filan elledi bir de. Ben de saçıma yoğurt bulaştı, yanıma da "Bence çok tatlı" olan çocuk oturdu, saçımı sileyim diye kaş göz işareti yapıyor sanıp saçımda tam bir dakika filan yoğurt aradım. Bulamayınca bende bir yılma filan oldu tabi. "Nolcak ya saçımı yoğurtlu görse sanki" yapıp elimle saçımı yalancıktan bir silip yemeye döndüm. Bende yılma oldu da, Nurşi'de olmadı, kulaktan kulağa masada haber gönderdi, karşı karşıya oturduğumuz için direk söyleyemiyor herkes duyar. En son Aslı kulağıma "Yanında oturan kızın saçına bakıcakmışsın" diye fısıldadı. Hayır yani ben anlamıyorum, iki saatten beri saçımda yoğurt arayıp şekilden şekile girmişim ben, herkeslere rezil olmuşum, bir de koskoca kızlar kulaktan kulağa yapmışız, hepsi Nurşi yanımdaki kızın saç kesimini beğendi diye miydi?! Bari kızın saç kesimi cidden güzel olsaydı...

Üzüldüğüm olaylar listesinde yine dün gerçekleşen başka bir şey daha var.

Berkay yeni telefon almıştı. Galaxy S5 şeysinden işte. Bahçede otururken banktan kalkıp Berkay'ın önüne geçip, "S5'ine dokunabilir miyim?" filan yaptım, şaka yapmıştım, saçmalıyordum her zamanki gibi. Ama atladığım bir nokta vardı, Berkay da benim gibi son derece saçma bir insandı. Telefonunu uzattı, sonra rastgele ekranına bastım filan, o da bastı, biz telefonun ekranına rastgele dokunurken HTC (yeni kankam, demiştim bi yayın önce, hatırlatma yapıyım ki hafızalarınıza kazınsın) "Napıyosun yaa?" dedi. HTC'ye dönüp "S5'e dokundum fdhgjkdgknjdkfghkjdkgh" yaptım (fghfghkfjhgkjhfkjhgkglkh diye gülebilme yeteneklerim var evet.) Eve gidince de Berkay ile benim bu kadar saçma insanlar olmamıza üzüldüm. Hala da üzülüyorum. Manyak mıyım ne?

Not: Cumartesi yazdığım yayını bu gün yayınlıyorum. Size bayat yayın kakalıyorum bildiğin. Böyle huylarım vardır.

Beyza.