Bay Beyza’nın Kulakları’nın son zamanlarda çok maruz kaldığı bir cümle var. (Evet, benim kulaklarım erkek.) Bir annem klasiği: Yatak odasına usulca gir. Benim hayatımda bir “günaydın”, bir “alo” bir “nasılsın” oldu bu cümle.
Geçen gün kardeşim “Yatak odasına usulca gir.” diye taklit yaptı. Ben gülmeye başladım tabi. “Bak seni taklit ediyor.” dedim anneme ama anlamadı. Anlamayınca Ezra ile yine gülmeye başladık. “Senin cümlen.” dedi Ezra. Anlamadı. “Sen sürekli söylüyorsun ya!” dedim. Güldü ve boş boş baktı. Farkında bile değilmiş.
Bir de ben çok söylenmesinden geçtim, işin saçmalığına şaşırıyorum. Sanki sen söylemesen ben bütün mahalleyi toplayıp bir rock grubuyla girmeyi planlıyordum yatak odasına. Tamam, bir keresinde şarkı söyleyerek Çaki'nin odasına girdiğim, karşı duvardaki aynayı görünce kendime bakmaya başladığım ve dikkatimin dağıldığı, sonra da aynaya yaklaşırken ayağımın altına Çaki’nin oyuncaklarından birinin battığında çığlığı bastığım ve Çaki’yi uyandırdığım doğru. Ama üzerinden bir yıl geçti sanırım. Ayrıca o bir kazaydı yani. Bir daha yapmam zaten öyle şeyler. Ama annemin sözlüğünde kaza yok galiba. Ben bu evden taşınana kadar Bay Beyza’nın Kulakları daha çok duyacak bunu. Sonuçta ben birkaç yıl daha annemin dizinin dibindeyim. Param yok canım ya. Hem böyle de fena değil, Baba Bank var, temizliği Ezra ve Annem yapıyor. Yemekler zaten annemden, ben de alış veriş falan işte. Çaki hiçbir şey yapmıyor. Resmen Çaki egemen evde yaşıyoruz.
Geçen gün kardeşim “Yatak odasına usulca gir.” diye taklit yaptı. Ben gülmeye başladım tabi. “Bak seni taklit ediyor.” dedim anneme ama anlamadı. Anlamayınca Ezra ile yine gülmeye başladık. “Senin cümlen.” dedi Ezra. Anlamadı. “Sen sürekli söylüyorsun ya!” dedim. Güldü ve boş boş baktı. Farkında bile değilmiş.
Bir de ben çok söylenmesinden geçtim, işin saçmalığına şaşırıyorum. Sanki sen söylemesen ben bütün mahalleyi toplayıp bir rock grubuyla girmeyi planlıyordum yatak odasına. Tamam, bir keresinde şarkı söyleyerek Çaki'nin odasına girdiğim, karşı duvardaki aynayı görünce kendime bakmaya başladığım ve dikkatimin dağıldığı, sonra da aynaya yaklaşırken ayağımın altına Çaki’nin oyuncaklarından birinin battığında çığlığı bastığım ve Çaki’yi uyandırdığım doğru. Ama üzerinden bir yıl geçti sanırım. Ayrıca o bir kazaydı yani. Bir daha yapmam zaten öyle şeyler. Ama annemin sözlüğünde kaza yok galiba. Ben bu evden taşınana kadar Bay Beyza’nın Kulakları daha çok duyacak bunu. Sonuçta ben birkaç yıl daha annemin dizinin dibindeyim. Param yok canım ya. Hem böyle de fena değil, Baba Bank var, temizliği Ezra ve Annem yapıyor. Yemekler zaten annemden, ben de alış veriş falan işte. Çaki hiçbir şey yapmıyor. Resmen Çaki egemen evde yaşıyoruz.
Kendi evim olsa evi bok götürür affedersiniz. Ben kalkıp temizlik yapmam, kendimi biliyorum ben. Ama babama da bir sormak lazım… Bence ben evden taşınırsam annemi eve temizliğe gönderir o. Göbek bile atabilir. Haklı da. Benim de böyle çocuğum olsa ben de kurtulmak isterdim. Çok bile dayandı o bana. Ama dediğim gibi, param yok. Üzgünüm baba.
Neyse konudan çok sapmadan yazıyı bitireyim: Ben de biliyorum yatak odasına sessiz sedasız gizliden girmeyi. Ama alttaki gibi şeylerle karşılaşmak istemiyorum.
Gifin altındaki yazıyı boş verip, "İnsan bir kapıyı tıklar, hayvan!" diye okuyoruz. Gif bulamadım, napıyım?
Beyza Nur
hah haaaaa baştan sona kıkırdadım yaaa.
YanıtlaSilölme emii.
:)
Ah teşekkürler, önümüzdeki 40 yıl boyunca ölmeyi planlamıyorum zaten ;)
Sil