KEKSTRA OCAKLARI

Saçlarımı düzleştirdim, bir şeyler atıştırıp kapıya yöneldim. Annem "Nereye?" diye salondan seslendi, ardından yanıma geldi. "Çarşıya gidiyorum. Kulaklığım bozulmuş. Kitapçıya da uğruycam." dedim. "Sen her pazar aynı saatte dışarı çıkmak istiyorsun." dedi bana. "Ülkeyi bölmek isteyen bir örgütün üyesiyim. Her pazar bu saatte de toplantımız var." dedim dalga geçer bir ses tonuyla çünkü bunu düşündüğünü biliyorum. (Benim annem de benim gibi saçma bir insan.) "Benim de aklıma o gelmişti." deyince de, "Saçmalama anne, bu kıyafetle ülke bölmeye mi gidilir, sevgilimle buluşcam, hadi bay." dedim gittim çünkü aklına ikinci bir ihtimal olarak sevgilimle buluşmam gelecek, biliyorum, dediğim gibi annem saçma bir insan.

Naslo olmadan dolaşmak çok sıkıcı oldu. Çantacıda pembenin en iğrenç tonlarından birine sahip olan çantaya "Çok hoş." dedim ama "Çok mu hoş, bu mu hoş, ehüheüheüheüüehüe" yapacak bir Naslo yoktu yanımda ne yazık ki. Sonra bankta otururken gelip geçen çiftlere bakıp, beni bu hayatta dinlerken işkence çekse de doğru düzgün dinleyen, ciddi ciddi umursayan tek kişinin Oski olduğu aklıma geldiğinde ve birden içimde bir Oski sevgisi geliştiğinde bana "Saçma mısın sen ya, o olcaksa bırak hiç kimse olmasın, anlamasınlar seni." diyen bir Naslo da yoktu, onu da kendi kendime söyledim. Canım çok acıdı.

İlk kulaklık almaya gittim. Adam dükkanına girdiğimde bana attığı "Senin ikide bir kulaklık bozmalarınla ailemi geçindiriyorum." bakışlarına aldırmadan kulaklığımı alıp, parasını verip kapıya yöneldim. Ben kapıdan çıkarken bir seksen beş boylarında, esmer ve yeşil gözlü bir çocuk da kapıdan girmeye çalışıyordu, baya bir süre bana yol vermeye çalıştıktan sonra geçemediğimi fark etti ve "Madem ikimiz de geçemiyoruz, çarpışalım o halde." deyip güldü, sonra tanıştık, numaramı filan aldı, şimdi çıkıyoruz, sanırım hayatımın aşkı. Saçmalamayın gençler romantik komedi filminde değiliz, tabi ki öyle bir şey olmadı. Dükkandan edebimle çıkıp kitapçıya girdim.

Kitapçıda Naslo'nun manitasını gördüm. Kekstra'ya selam verdim. (Kekstra çocuğa bulduğum lakap, Naslo ismi ile bahsetme takma isim filan bul dedi de. Nasıl ama bulduğum lakap? Tabi ki bok gibi olacak, kek yerken buldum zaten.) 

-Aa Kekstra inanmıyorum senin burda ne işin var?

-Edebiyat için okunacak kitabı almaya geldim, beni boşver senin ne işin var?

-Burda bi çocuk var, ona yavşama maksatlı geliyorum.

-Sana yakışmış mı kanka, şu haline bak elinde hiçbir zaman okumayacağın kitaplar, bir çocuk için.

-Niye ben gizliden gizliye kitap okuyorum aslında, sen bana ne demek istiyorsun?

-Ben sana kitap okumazsın demiyorum, bu kitabı okumazsın diyorum. Kitabın adına bak "Ülkü Ocakları" şu ilerideki korsan kitapçının elinde görsen "Milleti zehirlemeyin, ben hepsini alıyım o kitapların." deyip paran olmadığı için almazsın.

-Bak hiç fark etmemişim "Ülkü Ocakları" mıymış adı? Olsun olsun alıyım ben bunu babama doğum gününde veririm, mutlu olur adam.

Biz bunları konuşurken kitapçı çocuk bizi dinliyormuş. Benim ondan hoşlandığımı öğrendi ve kibar bir dille bizi dükkanından kovdu. Sonra kitapçı çocuğa böbrek nakli yapılması gerektiği ve ona uyumlu olan tek böbreğin benimki olduğu ortaya çıktı. Lütfen saçmalamayın gençler, Türk filminde değiliz, çocuk bizi tabi ki duymadı, kitapların ücretini öderken indirim istediğimizde geçen sefer Naslo ile geldiğimde yaptıklarımı yüzümüze vurdu. Tamam tam olarak vurmadı, ama ima etti biraz bence.

Olay şöyle: Bir kitap alana ikincisini bedava, ilk kitabı da yüzde doksan indirimli olarak vermesini istemiştim ben çocuktan. O da haliyle yok daha memeler tavırlarına bürünmüştü. Sonra ben damardan girdim: "Elif Kitabevi'nden alırız o zaman, hiç değilse Okur Kart var." Sonra çocuk da "Ya Elif'in yaptığı indirimi ben yapmıyo muyum?" filan dedi, haklıydı ama çektiğim restin arkasında durmak için gittim Elif'ten aldım. Bu olayı kendine dert etmiş bence, iki seferdir bize indirim filan yapmıyor.

Otobüste bir amca kulaklığında black metal dinliyordu, yerim o amcayı ben, hiç başı da ağrımıyo keretanın.

Beyza Nur