OTUZ DÖRT ODUNCU

Bu gün dişçideydim. Dişime kanal tedavisi yapılmaya başlandı bu gün. Bunun için seviniyorum açıkçası, dişim çekilseydi oturur ağlardım, sıfatımı güzel kılan tek şey dişlerim, onlar da giderse evde kalırım. Aslında bu gün insanyavrusu'na bundan "Ben bi kere diş telli bi çocukla çıkmıştım, ilahi adaletten filan evde kalmam heralde." diye bahsettim, o da öyle bir şey olmaz tepkisi verdi. Ama sanırım bu teselli etmek içindi çünkü Naslo'ya söylediğimde "Yat, kalk dua et o diş iyileşsin kanal tedavisiyleeeeeee." diye bağırdı telefonda. Bilmiyorum çok arada kaldım, ben en iyisi bir tane muska yaptırayım, doktor bana kanal tedavisi yaparken boynuna asarım, Allah korur herhalde ya beni, korur canım niye korumasın. (Tabi Allah bakire ölmemi istiyorsa işler değişebilir.)

Dişçiden gelirken sokakta bizim mahallenin çocuklarını gördüm. Sokakta küfür tahmin etmece oynuyorlardı. Bir çocuk "İlk harfi y son harfi k." gibisinden soruyor, çocuklar bağıra bağıra cevap veriyorlar, yaşlı bir amca da gülüyordu. Soru soran çocuğun ilk harfi s son harfi k sorusuna salak, ilk harfi p son harfi ç sorusuna piliç diye cevap verirken ben, öyle aşırı bir tepki göstermemişlerdi, sadece yaşlı amca gülmeyi bırakmıştı o kadar. Ama "İlk harfi o son harfi u." sorusuna "Oduncuuuuu!" diye atladığımda onlar da benim üzerime atlamaya çalıştılar. Ben de evime doğru hızlı adımlarla (koşmuyordum kesinlikle, komşumsanız ve koştuğumu gördüyseniz yanlış görmüşsünüz, hızlı adım yürüyüştü o) ilerledim. Camdan bazı kadınlar bir de "Çocukların oyunlarına karışmasana." filan dediler. Hayır abla ne istiyorsun anlamadım, bırakayım çocuğun küfür öğrensin o zaman! Bunlara iyilik yaramıyor gençler sahiden.

Dead Trigger oynamayı da bıraktım artık, başka oyunlara sardım. Dead Trigger'ı silmedim ama, Ezra oynuyor şimdi benim yerime. Geçen gün baktım, doğru düzgün oynayamıyor, sürekli sargı bezini kullanmak zorunda kalıyor. Hoooop, dedim Ezra'ya. "Accık yavaş ol, ne o bol keseden harcıyosun, ben canımı sokakta bulmadım!" dedim sargı bezlerini kastederek. "Haklısın lan," dedi bana, "sokakta bulmadın parayla satın aldın." Ben kendi çapımda espri yapmaya çalışırken, benim esprimin üzerinden daha güzel bir espri yapması ve bunu aramızdaki yaş farkına rağmen başarabilmesi moralimi bozmadı değil. Sırf bu sebeple "Düzgün konuş lan filan noluyoruz ya ablanım ben senin hatırlatırım." dedim, diyse benimle konuşma tarzını önemsemiyorum.

Bu gün dişçi filan okula gitmedim ama yarın okula gitmek zorundayım zira bahanem yok. Okula da hiç gidesim yok, orası iyice saçma bir yer halini aldı. Her gün içimdeki mantıklı kalan parçalardan birazını yitiriyorum orada. Mesela geçen gün bizim çocuklar arka sırada porno izlerken Kekstra'ya izlettirmedim. Eee, kankamın aşkısı sonuçta, onun beynini böyle şeylerden korumak benim okuldaki yegane görevim. Naslo'nun bizim okula girmeye puanının yetmiyor olması, Naslo'nun sevgilisinin beyninin korunmasız kalacağı anlamına gelmez ki...

Aslında düşününce o çocuğun beyni korunmasız kalmış, alabileceği tüm darbeleri de çoktan almış. Çocuk geçen ay flappy bird oyununda en yüksek skoru yapmıştı. Sınıftaki herkesin telefonunda en yüksek skoru 31 yapıp bırakmıştı. Sınıf olarak cenabet cenabet geziyorduk ki, ooo bir pelerinsiz kahraman, ooo bir ergen fakat iyi bir flappy bird oyuncusu, ooo bir geçen yazıda blogda bahsetmek üzere Pırt adını verdiğim çocuk, herkesin telefonunda sırasıyla 34 yapıp bıraktı, kendi skoru ise 35. Kendine bir yüksek yapmıştı ama canı sağ olsundu, sonuçta bizi "flappy bird'te rekorun kaç?" diye sorulduğunda utana sıkıla "eeee otuz bir yiaaa bi şey değil." demekten kurtarmıştı. Allah Pırt'tan razı olsundu.

Beyza