Belki De Değişmeyecekti, Ama Hep Düşündüm Değişeceğini...

Yarını öğrenmek istemezdim.

Geleceğimi bilmek gibi bir imkanım olsa, istemezdim. En azından istemeyeceğimi düşünüyorum. Ki kendimi de en iyi ben tanırım; evet ya, istemezdim.

Yaşıtlarıma göre çok daha büyük bir hayal gücüm olduğu kanısına vardım. Nereden mi vardım? Çevremdekilerle konuşurken işte... Zaten hep çevreden kapıyorum, jetonu çevre düşürüyor. Anlatsam mı bilemedim şimdi...

Buradayım, şu an bu bloga bir yayın giriyorum. Yaptığım eylem bu yani. Sonra beynim planlıyor, iki satır sonra şunu şunu yazacaksın, sonunu şöyle bağlayacaksın, falan filan... 

Ya da yaşadığım herhangi bir anda, başka bir anı düşünmek gereği duyuyorum. Hayal etmekten öteye geçtiğim oluyor zaman zaman, ama biz hayal etmek diyelim buna.  Yaptığım eylemin sonucunu düşünüyorum. İstediğim şekilde düşünüyorum. Orada -hayal dünyamda- her şey istediğim şekilde oluyor, istemim dışında hiçbir şey olmuyor. Toz  pembe olmuyor hep tabi, gerçekçilik de katıyorum ara sıra.  Çoğunlukla iyi şeyler oluyor ama. Kötü olayların da sonu güzel oluyor.

İşte ben bu yüzden yarını öğrenmek istemezdim.

Yarın ne olacağını bilmiş olsam, bu güne bu kadar heyecanla bağlanamazdım. Yazacağım bu yazının bu sefer gerçekten adam akıllı bir yazı olacağını düşünemezdim. Sevemezdim hiçbir şeyi.

Çünkü hep yaptığım eylemin sonucunun güzel olacağını düşünerek yaşadım ben...

Çünkü hep hayal kurdum. Hep sevdim bir sonraki cümlemi düşünmeyi... Ben alıştım umutlu olmaya. Ben alıştım o notu asla alamayacağımı bildiğim halde o sınava çalışmaya. Alıştım asla dememeye. Çünkü ben alıştım denemeye. Hep umut bağladım en olmayacak şeylere bile. Bu sayede asla pişman olmadım. Ve bu sayede yazdığım her şeyin bir fark yaratabileceğine inandım.

Çünkü ben attığım her çığlığın duyulmasını istedim hep. Ve ben hak ettim sesimin duyulmasını. Bu yazıyı yazarken bile birilerinin sesimi duyacağını biliyorum.  Ben kurduğum en gereksiz cümle için bile bunu düşünebilirim.

Bana hiç neden sorulmasını sevemedim. Çünkü ben nedensiz yaptım bazı şeyleri. Sonucunun güzel olacağını umut ettim sadece.

Bana yarını söylerseniz, asla umut edemem. Umutsa benim her şeyim.

Beyza Nur