Benim Dünyam, Benim Seçimlerim

Unutmak kavramı; herkesin bilmediği bir bilmece.Oysaki beni aynanın(televizyonun) karşısına geçip elimde kumandayla şarkı söyleyerek dans etmek bile heyecanlandırır, mutlu eder.O kadar da zor biri değilim aslında.Seviyeler, çizilen çizgiler, yaşanmışlıklar...En ufak bir mutlulukta silinebilir hale geldi benim için.Birinin sana attığı en özel en güzel en hoş mesajları saklarken bir anda hiçbir şey hissetmeden silebiliyorsam benim için bitmiştir mesela.Kimsenin mesajlarını silerken ya da sildikten sonra suçluluk hissetmiyorum artık.

Uzun zamandır, çok uzun zamandır kimseyi sevip değer vermiyorum mesela.Seneler önce kaybettiğim sevgiyi, saygıyı, değeri kimseye veremedim; bir daha kimseyi sevemedim öyle güzel...Kimseye o kadar heyecanlı yaklaşmadım çünkü şimdilerde hiç kimse ilk değil ve son olarak da kalmayacaklar.Sevmek saçma, değer vermek saçma böyle bir dünyada.Çok küçük yaşlardan beri en büyük hayalimdi anne olmak ve en büyük korkumdu annelik duygusunu tatmadan ölmek.Oysa son yıllarda ölmek çok basitleşti benim için.Öncelerde düşünürdüm; şimdilerde yıllarımı harcayıp meslek sahibi olup uygun bir yaşa gelip bu hayata bir çocuk getirmek saçma geliyor böyle bir dünyaya...

He neyse küçüğüm.Her zaman küçük kalacağım..Küçük ve masum olmayı seviyorum.Kimseye kendimi ezdirmiyorum, mutluyum, sevmiyorum, hissetmiyorum; benim dünyam kendi seçimlerimden ibaret :)

Selen