Neden Yazdığımı Bilmediğim Yazı

Bugün Nazlı bizdeydi. Annem de Ezra ile birlikte dışarı çıkmıştı. Biz kendi başımıza kahvaltı hazırladık, Nazlı benim tostumu yaktı -ki bu çok tuhaf zira genelde ben yakarım- sonra yaktığı tostu kendisi yedi. Çok da yanık değildi canım ya. Biz yemek yerken Çaki geldi. Bizle beraber yemek yedi. Aslında iyi oldu gelmesi. Limonatamıza ortak oldu da kolay bitti. Ki benim bir buçuk litreyi tek başıma bitirmişliğim var. Ama bütün gün çişiniz geliyor sonra ha. Neyse ben Çaki'nin azına bir şeyle tıkıştıyorum, Çaki yere fırlatıyor. Nazlı en sonunda "Çocuk doymuş Beyza!" diye bağırınca ben artık yemek vermeyi kestim. Hayır söylesene doydum diye aşkım. Bir buçuk yaşındasın diye, alla alla! Bana kalsa ben anlamazdım zaten, hiç öyle doymak gibi huylarım olmadığı için.

Dipnot: Demek ki herkes ben değil, insanlar doyuyor.

Bu da Çaki'nin yemek yerken ki hali. Doymadan önce böyle hayvan gibi yiyordu. 

Beyza Nur