HAYATIN SAÇMA OLDUĞUNU MU DÜŞÜNÜYORSUN ? GEL DE BENİM KOMŞULARIMA BAK!

Hayatın saçmalığını anladığım günlerden biri her halde .. Yani hayatın saçmalığı olmasa da yan komşunun saçmalığını anladığım günlerden biri bu. Hayır yani bence hayat bu kadar saçma bir şey değil normalde. Valla diyorum, gerçekten bak. Hayatı saçma yapan içindeki varlıklar. Ya da yan komşumuz.

Hayatı saçma yapan şey her ne kadar yan komşumuz olmasa da , o da bazı şeyleri saçma kılabiliyor bence. Mesela iletişim, sosyalleşme isteğim yada konuşmamı saçma kılıyor. Yani yan komşularıma bakınca konuşmak istemiyorum, çok saçma geliyor bana konuşmak. Aklımdan geçiriyorum " O konuşuyor da ne oluyor sanki ? " diye.

Evet yan komşularım. Sizin için düşüncem bu. Neden mi ? Çok belli değil mi ? Mesela en basitinden bir örnek. Gecenin bir yarısında ablamın "Nazlı , gidip bize cips alsana." demesiyle bakkala doğru yolculuğa çıktığımda ,tam kapımın önünde tenis
oynamanız. Gecenin bir yarısı,kapının önünde tenis oynamak. Bunu sadece Beyza'yla ben yaparız diye düşünmüştüm. Ama başka insanlar da yapıyormuş.Hem de ailecek .
Komşunun çocuğu mahalleden başka bir çocukla oynasa bunu bu kadar garipsemezdim galiba. Ama ailecek dışarı çıkmaları garipti bana göre. Bana evin annesinin , ahiret soruları sorması daha garipti aslında. Kapının önünde tenis oynayan ailenin yanlarından geçerek bakkala doğru ilerlemeyi düşünüyordum. Çocukla babanın yanından geçmiştim. Ama hesaba katmadığım biri vardı , o da en tehlikeli şahıs ,anneydi..Kadının yanından da selam vererek geçebileceğimi düşündüm. Ama öyle olmadı. Kadın birden bana sorular sormaya başladı;

-Merhaba.
+Merhaba. Nazlı  ,Yusufçuk'u kedi ısırmış diye duydum?
-Yusuf'u mu ? Yok ısırmadı. Tırmalamış galiba.
+ O da, dışarı çıkmaz çıkmaz, çıktığında da kendini mi tırmalatmış?( Anıra anıra güler ) Ee nasıl oldu ?
- Ya ben evdeydim. Yusuf'ta , Ali Abi'nin yanına gitmiş. O da kucağına kediyi vermiş. Kedi de Yusuf'u tutayım derken göğsünün şurasını tırmalamış.
+Ee iğne oluyormuş diye duydum.
-Ya , üç tane aşı yaptık. Bitti işte hepsi. Şimdi iyi işte Allah'a şükür.
+Anladım.
-Neyse, ben gidiyim artık.
+ Hadi görüşürüz.

Yan komşunun ahiret sorularından da kurtulduktan sonra bakkala giderken kardeşimin mahallede ne zaman bu kadar popüler olduğunu düşündüm. Yani biz mahalledeki insanlarla o kadar haşır neşir değildik. Bazı kişileri tanımıyorum bile ben. Bazı kişileri değil çoğu kişiyi aslında. Toplasan on beş  kişiyi tanıyorumdur.
Sonradan aklıma geldi. Benim dışarı çıkamam ailemin de çıkmaması anlamına gelmez. Meğer benim ailem mahalledeki insanlarla o kadar haşır neşirmiş.

 Öyle böyle gidip bakkaldan siparişleri aldım.Sonra da hayvan gibi yedim aldıklarımı. Sonuçta ne olursa olsun adım Nazlı ve ben hiçbir zaman hayvan gibi yemek yemeyi kesmeyeceğim. Kilo almak yada komşularımın saçma sapan insanlar olması benim kişiliğimi değiştirmedi. Ben hala hayvan gibi yemek yiyorum.( Keşke komşularımın saçmalığı beni kilo almadan önce hayvan gibi yemekten vazgeçirebilse. )

Not : Sayın komşularım. Meğerse insanlar normalde komşularıyla böyle konuşmaları sıklıkla yaparmış. Bunu Beyza'dan öğrendim. Sadece ben bu kadar asosyalmişim. Yani aslında bana da bir kere daha okuyunca bu kadar garip gelmedi konuşma. Ama orada olsanız böyle düşünmezdiniz.Yani komşularım değil. Onlar  zaten oradaydı. Bunu sayın okurlarıma söyledim. Ya da onun gibi bir şey.Her neyse.

Dip Not: Aslında konuşma o kadar da normal değilmiş.Yani konuşma normal de bunu tenis oynayarak yapınca garip oluyor. Gerçekten bak. Harbi söylüyorum.

Nazlıı ( Ohh yapmayı özlemişim bee.)