KARADENİZ USULÜ TATİLİ KABULLENEMEME SENDROMU

"Aynaya baktı, bıyıklarını taradı, ıslıkla şarkı söylemeye başladı kendi kendine. Aynadaki adamla göz göze geldi ve söyledi birden bire: 'Ulan Fazıl, çirkin adamsın vesselam.'"
Erkek Dublajı- Oğuz Bal

Pazartesi ve salı coğrafya şenlikleri vardı. Coğrafya şenliklerinde her sınıf bir bölgeyi tanıtır, sınıfını o bölgeye ait eşyalarla süsler, öğrencileri o bölgedeki insanlar gibi giyinir, o bölgedeki halay, düğün, kına gecesi gibi şeyler canlandırılır filan. Pazartesi sınıfı hazırladık, salı günü de şenlikler oldu. Bizim sınıf Karadeniz'di. Herkes gezip eğlenirken benim için coğrafya şenlikleri biraz yorucu geçti. Ben yemeklerin başında dikilen dört görevliden biriydim de. Bütün gün ayakta dikilip gelene geçene yemek dağıttım. Ve nedense sanki ülkemizin güzelim diğer altı bölgesinde hiç yemek yokmuşçasına Karadeniz bölgesine yüklendiler. Ben de kendimi bu yemek görevlisi olma işine baya bir kaptırmıştım doğrusu. Hayat bana bir daha bana zorla verilen görevler dışında görev almamam gerektiğini, yapımın kendimi kaptırmaya müsait olduğunu öğretti.

Yemek servisi başlamadan önce hoca bizi sıkı sıkı tembih etti. Hoca yemek servislerini başlatıldığını haber vermeden kimseye yemeklerden yedirtmeyeceğiz ve her yemeğin adını bileceğiz. "Hocam yemekleri hazırlayanlar sağına soluna yazmamış ki ismini, biz nerden bilcez?" soruma hoca "Öğrenin bi yerden." cevabını verince yemeklerin başındaki diğer yoldaşlarıma "Genşler şimdi bi yemeğin adını sordular mı başına ya 'Laz' ya da 'Karadeniz usulü' ekliyoruz anladık mı? Örnek veriyorum şimdi mesela bu Laz böreği, bu da Karadeniz usulü kıymalı püre." dedim ve biz bütün gün bu taktiği uyguladık ve çakan hiç olmadı. Sonra kaymakam bizim sınıfa uğradı, hepimiz heyecan yaptık. Ama idare ettik durumu bence. K kaymakam, B de ben olmak üzere;

K: Karadeniz'de kivi mi yetişiyormuş?

B: Yetişiyormuş ben sordum demin.

K: Yaa, neresinde?

B: Dağlık yerlerinde olsa gerek. (Bunu Karadeniz'in hep dağ olduğunu düşünerek söyledim ve bence çok mantıklı bir tahmindi.)

K: Bu ne peki?

B: Bu Laz böreği.

K: Ver ondan bi tane, peki bu ne?

B: Laz helvası, veriyim mi biraz?

K: Ne Laz helvası ya, bu bildiğin irmik helvası! 

B: Karadeniz'de Laz helvası da diyolarmış. Zaten Karadeniz'de lahanaya da pancar derler. Karadenizliler tuhaf insanlar.

"Karadeniz'de Laz helvası da diyorlarmış" cümlesini biraz kısık bir sesle, kalanını da içimden söyledim. Sonrasında tahmin edeceğiniz gibi kaymakam gidene kadar konuşmadım. Allah'tan hızlı gitti. Hayat bana susmanın zaman zaman faydalı bir davranış olduğunu öğretti.

O değil de okul bitti ben neden hala okuldan bahsediyorum lan? Yoksa yine mi tatilde olduğumu kabullenememe sendromuna girdim ben? Aaa, yeter ama be, bu ne böyle, bir yarıyıl tatilinde bir de yaz tatilinde olmak üzere her yıl iki kere girmeden rahat edemiyorum resmen...

Az önce çok önemli bir şey keşfettim. Ben tatile girmişim. Baya baya yazın üç ay boyunca okula gitmeyeceğim yani. Geçen ramazan oruç başıma vurdukça kendimi buraya atmıştım, bu yaz da aynısını yapmayı planlıyorum. Hayat bana ramazan olunca saçmalamak gerektiğini öğretti.

Bu arada uzun bir süredir arada bir dönmüş gibi yapıp geri gidiyordum. (Neden, arada bir size küçük şakalar yaparak sizi mutlu etmeye çalışıyordum.) Blog filan da okuyamıyordum. Artık tamamen döndüm yani saçma yayın ve yorumlarımla sizlere ve kendime beyin patlaması yaşatmaya devam edeceğim. Hayat bana beynin çok gereksiz bir organ olduğunu ve patlatılması gerektiğini öğretti.

Beyza