ZOMPİRYA VE NASLO'NUN AKIL ALMAZ MACERALARI-1

Zompirya evinin camından bakıyordu. Dev kurşunlarla çevrili bahçeyi gördü. Kurşun biçimindeki sütunlar o kadar yüksekti ki sadece çok yaklaştığın ve sütunların arasından baktığın zaman bahçedeki evi görebiliyordun. Doğduğundan beri orada duran kurşun biçiminde dikili sütunları geçmenin bir yolu olmalıydı. Bütün şehir bunu düşünüyordu. Zompirya bu yolu bulmuştu.Yıllardan beri o bahçeden içeri girme hayalleri kuruyordu. Sütunların arasından geçebilecek kadar zayıflamıştı 8 yıllık diyetin sonunda. (Yandan 1 cm, önden 30 cm) "Bu gün hazırım." dedi kendi kendine. Dev kurşunlara doğru yürüdü.

Kurşunların önüne geldiğinde beş altı tane merdiveni üst üste koyarak yukarıdan atlamaya çalışan bir kız gördü. Kız merdivenlerin en tepesine çıktığında yere düşmüştü. O merdivenleri dengede tutmak kurşunların üzerinden mancınıkla atlamaktan daha zordu. Zompirya eve girmeye çalışan başka birinin olmasına çok şaşırmıştı. Küçük bir hamleyle sütunların arasından yanlamasına geçiverdi. Burada sadece içeriden açılabilen bir kapıyla karşılaştı. Kapıyı aralayıp onu gördü bir başkasıyla yatağında. Son sözleri hala aklındaydı. Bu ilk kez değildi, dedi ona. Bu olanların çok saçma olduğunu fark ettiğinde Zompirya kendisine gelmek için kafasını salladı. Bütün bunların dün gece dinlediği Redd'in şarkısından dolayı olduğunu anladı. Sonra kapının önündeki içeri girmek isteyen kıza dönüp " Ben 'Zompirya Vampirella De İskeletine El Cin' ama sen bana kısaca Zommy de." Kız onu şaşkınlıkla dinledi. "Ben Na ama sana kısa gelirse Sodyum filan diyebilirsin." Zompirya'nın insanlara soy ismi ile hitap etme gibi bir takıntısı vardı. "Peki Na, soyismin nedir?" "Slo, Na Slo." "Tanıştığıma memnun oldum Bayan Slo, eve benimle birlikte girmek ister misin?" Şaka mıydı bu, tabi ki isterdi! O eve girmekten deli gibi korkuyordu, yanında birisinin olmasına ihtiyacı vardı. 

Eve girdiklerinde evin dıştan göründüğünden çok daha fazla büyük olduğunu fark ettiler. Burada minik dükkanlar, odalar, yürümeyen yürüyen merdivenler (Tadilat nedeniyle kapalıydı ve çevreye verdikleri zarardan dolayı çok üzgünlerdi, cidden!) ve iskelet insanlar... Burası adeta başka bir dünyaydı. Naslo ve Zompirella rastgele bir dükkana girdiler. Burası eski bir dövmeciydi. Ama dövmeciler dövme yapmaya tövbe etmişlerdi. Artık sadece kulak burun boğaz deliyorlardı. Boş zamanlarında ise Mevleviler gibi dönüyorlardı. Ayrıca dönerken zihin güçleriyle deniz toplarını havada döndürmek en büyük hobilerindendi. Boğaz yerine ağız deldikleri zamanlar da az olmuyordu. Kızların ikisinin de aklında birçok soru vardı. Burun deldirmek için ne yapmak gerekiyor, iskeletten insanların nasıl dudaklarını ya da burunlarını deliyorlar, babam böyle pasta yapmayı nereden öğrendi... Bu soruların hepsini sormak istiyorlardı ama galiba bir erkek inine girmişlerdi ve adamların hepsi az sonra onların kafalarını kopartıp sopaya takacaklarmış gibi davranıyorlardı. Hatta arkada gazete okuyan adam kafasını biraz sola döndürüp kızlara gözlüğünün üzerinden bakıp "Ne var birader?" diye sordu. Kızlar bir saniye, deyip dışarı çıktılar. Kapının önünde takma bıyıklarını çantadan çıkardılar, cipsten çıkan dövmelerini kollarına yapıştırdılar (ki çoğu kelebekliydi) ve şişme kaslarını giydiler. Zompirya'nın buna ihtiyacı yoktu zira göğüs kasları vardı. Hazırlıkları yaptıktan sonra içeri girdiler ve "Biz kulağımızı deldirmek istiyoruz." dediler. Kızıl saçlı ve uzun sakallı adam beyin gücü ile tabancayı havaya kaldırdı, daha sonra beyin gücü ile kulağını delerken tabanca yere düştü ve Zompirya'nın kulağı yırtıldı. Dışarı doğru acı çığlıkları ile koşarken geri dönüp "Beynin o kadar da güçlü değilmiş demek ki." diye laf sokup acıyla koşmaya devam etti. Naslo da arkasından koştu. Acele ile başka bir odaya daldılar. 

Bu odada Ak Sakallı Patlamış Mısırcı yaşıyordu. Televizyondan Gossip Girl izlerken odaya dalan kızlardan hiç memnun değildi. Zompirya'nın hala acıyan kulağı onda mısırları devirme isteği uyandırdı. Zompirya bu isteğine karşı çıkamadı ve şiddetli bir şekilde mısırları devirdi. Bunun üzerine Ak Sakallı  Patlamış Mısırcı bağıra bağıra ağlamaya başladı. Bunu gören kızlar topukladılar. Patlamış Mısırcı tekerlekli sandalyesine atlayıp kızları kovalamaya başladı. Zompirya üzerine gelen tekerlekli sandalyeyi görünce Naslo'yu yolun karşı tarafına doğru şiddetli bir şekilde itti ve kendisi diğer tarafa doğru koşup başını ellerinin arasına alıp sandalyenin ona çarpmasını bekledi zira tekerlikli sandalye korkusu vardı. İki üç dakika boyunca kendisine çarpan bir şeyin olmadığını fark edince kafasını kaldırdı ve arkasındaki Naslo'yla göz göze geldi. Naslo da ona "Seni domuz kakası tekerlekli sandalyeden bahsediyoruz en fazla 10'da gidebilir!" dedi. Zompirya bunu fark edince bastı kahkahayı. Sonra da beraber Ak Sakallı Patlamış Mısırcı'nın giderken odasında unuttuğu mısırları yediler.

Zompirya&Naslo